มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครเป็นสถาบันการผลิตครูแห่งแรกของประเทศ  ซึ่งได้รับการสถาปนาโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ในนาม “โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์”  เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2435 ณ บริเวณโรงเลี้ยงเด็ก ตำบลสวนมะลิ ถนนบำรุงเมือง สังกัดกรมศึกษาธิการ กระทรวงธรรมการ มีบทบาทหน้าที่ผลิตครูสำหรับรองรับการขยายตัวของระบบราชการแบบใหม่  โดยมีมิสเตอร์กรีนด์รอด เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกชาวอังกฤษ ปีแรกมีนักเรียน 3 คน คือ นายนกยูง วิเศษกุล (พระยาสุรินทราชา) นายบุญรอด เศรษฐบุตร (พระยาภิรมย์ภักดี) และนายสุ่ม

ปีพุทธศักราช 2509 โรงเรียนฝึกหัดครูพระนคร ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นวิทยาลัยครูและได้เปิด สอนระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูงวิชาเอกอุตสาหกรรมศิลป์ขึ้นเป็นแห่งแรกและแบ่งส่วน บริหารทางวิชาการออกเป็นหมวดวิชาโดยมีหัวหน้าหมวดเป็นผู้กำกับดูแลการบริหารงานด้านวิชาการ

ปีพุทธศักราช 2512 วิทยาลัยครูพระนครได้เปิดการเรียนการสอนในวิชาเอกสาขาต่าง ๆ ในวิชา สามัญเพิ่มขึ้นในระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง หมวดวิชาในสายมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ได้เปิดสอน 3 สาขา วิชาวิชาเอก คือ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และ สังคมศึกษา